فروشگاه دیدبرتر شنبه تا پنج شنبه از ساعت (10 الی 18) میباشد. | بدلیل برخی از مشکلات درگاه پرداخت غیرفعال میباشد لطفا برای خرید تماس بگیرید. (02171057641)

عکاسی در نور کم – در محیط های تاریک عکس های بهتری بگیریم

بازدید: 93 بازدید

عکاسی در نور کم همانطور که بسیاری از مردم تصور می کنند، عکاسی در نور کم لزوما فقط عکاسی در شب نیست. حتی در داخل خانه در وسط روز معمولاً همانطور که دوربین آن را می بیند “نور کم” است و اگر مراقب نباشید با کیفیت تصویر در عکس های خود دچار مشکل خواهید شد. سپس، البته، حالت افراطی دیگر است – عکاسی واقعی در شب در شرایط بسیار تاریک، مانند عکاسی از کهکشان راه شیری. در این مقاله، من هر دو سناریو و همه چیز را پوشش خواهم داد تا نکات مفیدی برای عکاسی در نور کم به شما ارائه دهم.

3 سطح نور کم

قبل از اینکه جلوتر برویم، اجازه دهید ابتدا سه نوع اصلی شرایط نور کم را شناسایی کنم، تا بتوانم در طول این مقاله به راحتی در مورد آنها به عنوان مثال صحبت کنم. اینها دسته بندی های علمی نیستند، فقط راهنماهای تقریبی هستند:

شرایط معمولی کم نور : معمولاً هنوز در طول روز است، اما ممکن است در سایه ایستاده باشید یا در داخل خانه هستید و نور از پنجره وارد می شود.

شرایط کم نور : برای عکاسی سخت تر است. در خارج از منزل، این شرایط اندکی پس از غروب خورشید اتفاق می افتد، زمانی که شما هنوز می توانید همه چیز را در اطراف خود به وضوح ببینید. در داخل خانه، آنها در شب در زیر نورهای مصنوعی معمولی رخ می دهند.

شرایط بسیار تاریک : به تکنیک های تخصصی عکاسی نیاز دارد. این در شب اتفاق می افتد (یا در داخل خانه با اکثر چراغ ها خاموش)، زمانی که شما فقط می توانید درخشان ترین اشیاء را ببینید.

من مطمئن هستم که در برخی از زمان‌ها با دوربین خود با تمام موقعیت‌های بالا مواجه شده‌اید و شاید گرفتن عکس در آن شرایط برای شما چالش‌برانگیز و خسته‌کننده بوده است. اجازه دهید هر یک از سه سناریو بالا را مرور کنم، از سناریوی اول شروع کنم تا به تدریج تکنیک های شما را برای عکاسی در نور کم ایجاد کنم.

1) عکاسی با نور کم: شرایط عادی در نور کم

آیا موقعیتی داشته اید که در طول روز در سایه بوده اید و سعی کرده اید عکس بگیرید؟ این یکی از ناراحتی‌های من در هنگام خرید اولین DSLR بود ، زیرا نمی‌توانستم بفهمم چرا تصاویرم تار می‌شوند. گاهی اوقات، تصاویر روی LCD پشت دوربین خوب به نظر می‌رسند، اما وقتی در نهایت آنها را روی صفحه کامپیوتر مشاهده می‌کردم، همه آنها کمی تار می‌شدند. من نمی دانستم چرا این اتفاق می افتد و واقعاً باید دلیل آن را پیدا می کردم.

حتی اگر ممکن است فکر کنید وقتی در یک منطقه سایه هستید نور زیادی وجود دارد، در واقع ممکن است نور کافی برای دوربین برای گرفتن موثر تصویر وجود نداشته باشد. بسته به تنظیمات دوربین شما، ممکن است دو پیامد وجود داشته باشد: الف) تصویری تار خواهید داشت و ب) ممکن است نویز زیادی در تصویر خود داشته باشید.

2.1) با سرعت شاتر سریعتر عکاسی کنید تا از تصاویر تار جلوگیری کنید

بنابراین، چرا تصاویر تار رخ می دهند؟ پاسخ در سرعت شاتر دوربین است 

اگر سرعت شاتر بیش از حد طولانی باشد، لرزش دوربین و/یا تاری حرکت را از سوژه های متحرک دریافت خواهید کرد. برای جلوگیری از لرزش دوربین، همیشه باید سعی کنید با سرعت شاتر سریع‌تر عکس بگیرید.

ممکن است بپرسید ” سرعت شاتر سریع چیست ؟” – و پاسخ این است که بستگی دارد. به طور خاص، این بستگی به فاصله کانونی لنز و اندازه سنسور دوربین شما دارد. برای مثال، اگر از یک سوژه با لنز واید روی یک نقطه معمولی عکس می‌گیرید و از یک دوربین سنسور کوچک عکس می‌گیرید، بسته به تکنیک در دست گرفتن دوربین، ممکن است با سرعت شاتر کمتر از 1/50 ثانیه فاصله بگیرید. . در حالی که اگر از لنز تله فوتو بلندتر از 100 میلی متر استفاده می کنید، توصیه می کنم از قانون متقابل برای محاسبه سرعت شاتر بهینه خود استفاده کنید.

به خاطر داشته باشید که تثبیت کننده تصویر نیز نقش مهمی در محاسبه سرعت شاتر مناسب ایفا می کند (اطلاعات بیشتر در مورد تثبیت کننده تصویر در زیر). اگر تثبیت‌کننده تصویر را روشن کرده‌اید، ممکن است بتوانید با سرعت‌های شاتر بسیار طولانی‌تر بدون لرزش دوربین عکاسی کنید. با این حال، برای اکثر عکاسی های روزانه، سرعت شاتر 1/200-1/250 ثانیه باید به اندازه کافی سریع باشد تا نتایج واضحی داشته باشد و از تاری حرکت در اکثر دوربین ها جلوگیری شود.

2.2) بازترین دیافراگم را تنظیم کنید

متأسفانه، برای عکاسی با سرعت های شاتر سریع مانند 1/200 ثانیه، باید نور زیادی داشته باشید. در شرایطی که داریم، نور کافی نداریم، پس چه کنیم؟ اولین کاری که باید انجام دهید این است که دیافراگم لنز خود را روی کمترین عدد f در دوربین قرار دهید که به آن “حداکثر دیافراگم” می گویند.

باز کردن دیافراگم لنز باعث می‌شود نور بیشتری از لنز به بدنه دوربین عبور کند که به شما امکان می‌دهد از سرعت شاتر بالاتری استفاده کنید. برای انجام این کار، باید به حالت «اولویت دیافراگم» یا حالت دستی کامل بروید تا دیافراگمی را که دوربینتان سعی می‌کند به طور خودکار تنظیم کند، لغو کنید. سپس، باز کردن دیافراگم خود را شروع کنید تا زمانی که به کمترین عدد f که دوربین شما اجازه می دهد برسید – حداکثر دیافراگم آن.

به عنوان مثال، اگر لنز پرایم 35 میلی‌متری f/1.8 دارید، حداکثر دیافراگم شما f/1.8 خواهد بود، در حالی که حداکثر دیافراگم در لنزهایی مانند 18-55 میلی‌متر f/3.5-5.6 بسته به f/3.5 به f/5.6 تغییر می‌کند. در فاصله کانونی

2.3) از لنز سریعتر استفاده کنید

در رابطه با نکته قبلی، برخی از لنزها (مانند 18-55mm f/3.5-5.6) حداکثر دیافراگم خیلی باز ندارند! به این لنزهای “آهسته” می گویند. در نور کم، ترجیح می دهید از یک لنز “سریع” استفاده کنید که به شما امکان می دهد دیافراگم بازتر و بازتر تنظیم کنید.

حداکثر دیافراگم یک ویژگی فیزیکی لنز است، به این معنی که انتخاب شما از خود لنز مهم است. اکثر لنزهای زوم مصرفی برای حداکثر دیافراگم به f/3.5-f/5.6 محدود می شوند، در حالی که لنزهای زوم حرفه ای اغلب دارای دیافراگم ثابت f/2.8 هستند.

بسیاری از لنزهای پرایم (ثابت) می توانند تا f/1.4 باز شوند، در حالی که برخی از لنزهای پرایم خاص و عجیب و غریب می توانند تا f/0.95 پیش بروند! هرچه حداکثر دیافراگم بازتر باشد، لنز سریعتر در نظر گرفته می شود.

بنابراین، باز کردن دیافراگم لنز چگونه بر سرعت شاتر شما تأثیر می گذارد؟ فرض کنید به درستی با دیافراگم f/8.0 و سرعت شاتر 1/125 نوردهی می کنید. باز کردن دیافراگم تا f/5.6 سرعت شاتر شما را به 1/250 ثانیه دوبرابر می‌کند، در حالی که کاهش آن به f/4.0 سرعت شاتر را چهار برابر می‌کند و به 1/500 ثانیه می‌رساند که برای ثابت کردن حرکت بسیار مناسب است (نگاه کنید به نوردهی) . و Exposure Stops برای جزئیات بیشتر).

اگر لنز سریعی با حداکثر دیافراگم f/1.8 دارید، فقط به خاطر داشته باشید که باز کردن دیافراگم به کمترین عدد f، عمق میدان را نیز کاهش می‌دهد ، که اگر مراقب نباشید ممکن است سوژه شما را از فوکوس خارج کند. .

اکثر سیستم ها دارای لنزهای پرایم سریع شگفت انگیز و مقرون به صرفه هستند که عکاسی در نور کم را آسان تر می کند:

Nikon Z: Nikon Z 40mm f/2
Canon RF: Canon RF 50mm f/1.8 STM
Sony E: Sony FE 50mm f/1.8
Fuji X: Fujifilm XF 35mm f/2 R
Panasonic Lumix G 25mm f/1.7
Nikon F: Nikon 50mm f/1.8 G
Canon EF: Canon 50mm f/1.8 STM
پنتاکس: Pentax DA 50mm f/1.8

2.4) از تثبیت تصویر استفاده کنید

آیا لنز یا دوربین شما دارای تثبیت‌کننده تصویر است (که در دوربین‌ها به‌عنوان «IBIS» یا «کاهش لرزش»، «جبران لرزش» و «تثبیت‌کننده اپتیکال تصویر» در لنزها نیز شناخته می‌شود)؟ اگر نه، خیلی بد است، زیرا واقعاً کار می کند! جدیدترین فناوری‌های تثبیت‌کننده تصویر نیکون، کانن، سونی، فوجی و حتی سازندگان شخص ثالث، امکان جبران تا 7 استاپ را فراهم می‌کنند، که می‌تواند هنگام عکاسی با دست بسیار مفید باشد.

فرض کنید با یک لنز معمولی به 1/250 ثانیه نیاز دارید تا تصویری واضح داشته باشید. با یک سیستم تثبیت شده تصویر، می توانید سرعت شاتر را به 1/2 ثانیه یا حتی کمتر کاهش دهید و همچنان همان تصویر واضح را دریافت کنید! امروزه اکثر دوربین‌های بدون آینه دارای لرزش‌گیر درون بدنه (IBIS) هستند و بسیاری از لنزهای بلندتر نیز دارای لرزشگیر داخلی هستند. بسیاری از دوربین‌های جدیدتر به‌طور هوشمند این دو را ترکیب می‌کنند تا تثبیت‌کننده تصویر حتی بیشتری ارائه دهند، مانند دوربین OM System OM-1 ، که می‌تواند تا 8 استاپ تثبیت‌کننده را با لنزهای سازگار ارائه دهد.

2.5) ISO دوربین خود را افزایش دهید

اگر قبلاً دیافراگم لنز خود را به حداکثر دیافراگم باز کرده باشید و همچنان سرعت شاتر پایینی داشته باشید، چه؟ پس پاسخ این است که ISO دوربین را افزایش دهید تا تصویر روشن تر شود.

به عنوان مثال، اگر با ISO 100 عکاسی می کنید و سرعت شاتر دوربین شما 1/25 ثانیه است و در نتیجه تصاویر تار ایجاد می شود، باید ISO خود را تا 400 افزایش دهید تا سرعت شاتر 1/100 ثانیه را به دست آورید. چطوری حساب کردم؟ اساساً دو برابر کردن ISO سرعت شاتر شما را دو برابر می کند. بنابراین، افزایش ISO دوربین از 100 به 200، سرعت شاتر شما را از 1/25 ثانیه به 1/50 ثانیه افزایش می دهد. سپس، افزایش بیشتر آن از ISO 200 به 400، سرعت شاتر را از 1/50 ثانیه به 1/100 ثانیه افزایش می دهد.

اکثر دوربین‌های مدرن می‌توانند به راحتی نویز را در جایی که ISO 3200 مورد نیاز است کنترل کنند، در حالی که دوربین‌های حرفه‌ای فول فریم برتر می‌توانند نویز بسیار کمی را حتی در ISO 6400 و بالاتر تولید کنند.

3) عکاسی با نور کم: شرایط کم نور

حالا بیایید به وضعیت پیچیده‌تری برویم، جایی که میزان نور پس از غروب آفتاب به سرعت کاهش می‌یابد یا در محیطی با نور ضعیف در داخل خانه عکاسی می‌کنید. بدیهی است که همانطور که در بالا گفته شد، اولین چیزی که باید امتحان کنید این است که دیافراگم خود را باز کنید و ISO خود را افزایش دهید. اما پس از آن به نقطه ای می رسید که در دیافراگم به حداکثر می رسید و قبلاً به بالاترین ISO که با آن راحت هستید رسیده اید و هنوز نمی توانید عکس های واضح بگیرید. بعدش چه کاری میکنی؟

3.1) سوژه را نزدیکتر به منبع نور قرار دهید

هرچه سوژه شما به منبع نور نزدیکتر باشد، نور بیشتری برای استفاده دوربین شما وجود خواهد داشت. پنجره‌های بزرگ منابع عالی نور هستند، بنابراین پرده‌ها و پرده‌ها را باز کنید و اجازه دهید نور وارد اتاق شود. زمانی که در حال عکاسی از گروه زیر بودیم، فراموش کردم فلاش ها را بیاورم، بنابراین به سرعت با باز کردن یک دروازه بزرگ و گذاشتن نور زیاد بیرونی راه حلی پیدا کردیم:

3.2) خود را تثبیت کنید

درست است – یاد بگیرید که خودتان را تثبیت کنید و دوربینتان را بهتر نگه دارید . با قرار دادن کف دست خود بین لنز دوربین و بدنه دوربین (یا هر جایی که مرکز وزن است) از دست چپ خود برای حمایت از دوربین استفاده کنید. آرنج خود را به سمت بدن خود بکشید. اگر می توانید، بنشینید و از زانوی خود به عنوان تکیه گاه استفاده کنید و بازوی چپ خود را روی آن قرار دهید.

اگر از یک سوژه با زاویه کم عکس می گیرید، همانطور که اغلب در حیات وحش اتفاق می افتد، همچنین می توانید دوربین خود را روی زمین قرار دهید و از صفحه نمایش خود برای فوکوس و آهنگسازی استفاده کنید.

به آرامی دکمه شاتر را فشار دهید و ببینید آیا می توانید تصویر واضحی دریافت کنید. این و تکنیک های دیگر را تمرین کنید و می توانید با سرعت های بسیار پایین شاتر بدون لرزش دوربین عکاسی کنید.

3.3) ISO خود را بالاتر ببرید

کدام یک بهتر است – یک تصویر تار، یا یک تصویر واضح با نویز/دانه بیشتر؟ من دومی را ترجیح می دهم. ISO خود را به یک مقدار بالاتر فشار دهید و یک عکس بگیرید. ببینید آیا سطح نویز یا دانه در تصویر برای شما قابل قبول است یا خیر.

برنامه‌های حذف نویز زیادی وجود دارد که می‌توانند به شما کمک کنند تا یک تصویر را بعد از این واقعیت پاک کنید. آنها را امتحان کنید و ببینید آیا نتیجه نهایی پس از پردازش به اندازه کافی برای نیازهای شما خوب است یا خیر. اگرچه من شخصاً سعی می‌کنم زیر ISO 6400 بمانم، گاهی اوقات در صورت نیاز دوربینم را تا ISO 12800 فشار می‌دهم. دوربین های مدرن در نور کم به خوبی کار می کنند و نباید از ایزوهای بالا نترسید.

3.4) با فرمت RAW عکس بگیرید

من همیشه با فرمت RAW عکاسی می‌کنم، زیرا می‌توانم جزئیات زیادی را از عکس‌هایم بازیابی کنم. با یک تصویر JPEG 8 بیتی، گزینه های بسیار محدودی برای بازیابی اطلاعات دارید. در برخی موارد، هنگام مواجهه با شرایط کم نور، ممکن است تصاویر خود را کمی بیش از حد یا کم نوردهی کنید.

هنگام عکاسی با فرمت RAW، بدون ایجاد نویز زیاد به تصاویر، انعطاف پذیری بسیار بیشتری برای پایین آوردن نقاط برجسته و به خصوص بالا آوردن سایه ها در نرم افزارهای پس از پردازش دارید. برای درک تفاوت بین دو فرمت تصویر، مقاله RAW و JPEG ما را ببینید .

3.5) در مورد فوکوس خودکار محتاط باشید

در محیط های کم نور، دوربین ممکن است شروع به از دست دادن قابلیت فوکوس خودکار خود کند. این همان چیزی است که وقتی نور کافی وجود ندارد اتفاق می افتد – دوربین دیگر نمی تواند بین اشیاء تمایز قائل شود، درست مانند زمانی که آن را به سمت یک دیوار سفید ساده بگیرید.

بسیاری از دوربین‌های دیجیتال مدرن مجهز به یک چراغ «AF help» در جلوی دوربین هستند که وقتی نور کافی برای روشن کردن سوژه وجود ندارد، درست مانند چراغ قوه روشن می‌شود. اگر چنین قابلیتی دارید، حتما آن را در محیط های کم نور روشن کنید. در دوربین‌های DSLR نیکون و دوربین‌های بدون آینه، دوربین خود را از حالت پیوسته (“C”) به حالت تک (“S”) تغییر دهید تا این ویژگی روشن شود.

وقتی روی سوژه ای فوکوس می کنید، مطمئن شوید که در منظره یاب واضح به نظر می رسد. اگر تار است، سعی کنید با نیم فشار دادن دکمه شاتر/فوکوس خودکار فوکوس را دوباره به دست آورید. در محیط های تاریک و با دوربین های بدون آینه، منظره یاب الکترونیکی همچنان باید به اندازه کافی صحنه را برای تایید فوکوس نشان دهد.

3.6) از دوربین با سنسور بزرگتر استفاده کنید

یک دوربین سنسور بزرگ گران است، اما در شرایط کم نور بسیار مفید است. به عنوان مثال، اگر با یک نقطه اولیه عکاسی کنید و با دوربین عکاسی کنید، متوجه خواهید شد که عکاسی با دوربین Micro Fourds یا APS-C باعث می شود تصاویر شما به میزان قابل توجهی نویز کمتری داشته باشند و به شما امکان می دهد از ISO بسیار بالاتری استفاده کنید. افزایش اندازه سنسور واقعاً تفاوت زیادی ایجاد می کند. نگران رزولوشن دوربین نباشید – اندازه سنسور برای عکاسی در نور کم بیشترین اهمیت را دارد.

3.7) از تک پایه یا سه پایه عکاسی استفاده کنید

و در آخر، اما نه کم اهمیت، سعی کنید از یک مونوپاد یا سه پایه استفاده کنید که واقعاً به ثابت نگه داشتن وسایل شما کمک می کند. مونوپاد در برخی شرایط مفید است، اما من شخصا ترجیح می دهم از سه پایه برای بیشتر عکاسی در نور کم استفاده کنم.

با سه پایه، می توانید ISO خود را روی کمترین عدد تنظیم کنید تا نویز را کاهش دهید، دامنه دینامیکی را افزایش دهید و با سرعت های بسیار پایین شاتر عکس بگیرید. بدیهی است که سرعت پایین شاتر می تواند به تاری حرکت سوژه های شما در تصاویر شما تبدیل شود، اما در برخی موارد مشکلی نیست و حتی گاهی اوقات جالب به نظر می رسد! اطمینان حاصل کنید که از یک سه پایه محکم استفاده کنید، نه یکی از آن پلاستیک های ارزان قیمت.

3) عکاسی در نور کم: شرایط بسیار تاریک

در محیط های کم نور و در شب، بسیاری از نکات فوق بی فایده است، زیرا نوری برای کار ندارید.

3.1) از سه پایه استفاده کنید

عکاسی با دست در شب به سادگی غیرممکن است (مگر اینکه بخواهید به طور هدفمند تاری زیادی ایجاد کنید). یک سه پایه خوب و مستحکم برای عکاسی در شب ضروری است ، زیرا شما با سرعت های بسیار پایین شاتر و هر ذره ارتعاش اهمیت دارد.

در این مواقع بهتر است از کنترل از راه دور یا سیستم جداسازی کابل با دوربین خود استفاده کنید، اما اگر ندارید، از تایمر دوربین یا حالت تاخیر نوردهی استفاده کنید . اگر دوربین شما به ویژگی شاتر پرده الکترونیکی جلو مجهز است ، می تواند به از بین بردن سایر ارتعاشات ناشی از دوربین شما مانند شوک شاتر نیز کمک کند.

همچنین می توانید با شاتر کاملا الکترونیکی عکاسی کنید . فقط توجه داشته باشید که در برخی از مدل‌های بدون آینه، شاتر الکترونیکی نمی‌تواند بیش از مدت زمان مشخصی نوردهی کند، بنابراین باید به پرده الکترونیکی جلو یا شاتر مکانیکی برگردید.

3.2) از چراغ قوه برای نقاشی نور استفاده کنید

اگر سوژه شما خیلی تاریک است، از نور فلاش برای اضافه کردن نور به آن استفاده کنید. رنگ آمیزی با نور بسیار جالب است و شما می توانید با رنگ آمیزی با نور، عکس های بسیار زیبایی بگیرید، به خصوص اگر از رنگ های مختلف استفاده می کنید.

3.3) از فوکوس دستی استفاده کنید

وقتی هوا خیلی تاریک است، فوکوس خودکار عمل نمی کند. اگر سوژه شما نزدیک است، سعی کنید از نور “AF Assist” خود در دوربین استفاده کنید تا فوکوس خوبی داشته باشید. اگر سوژه شما دورتر است، سعی کنید از یک چراغ قوه برای روشن کردن سوژه استفاده کنید و اجازه دهید دوربینتان فوکوس کند. اگر سوژه شما دور است یا چراغ قوه ندارید، باید به صورت دستی روی سوژه خود فوکوس کنید. در دوربین های بدون آینه، تقویت نور EVF باید در شب به اندازه کافی برای انجام این کار باشد.

تنظیم لنز روی فوکوس “بی نهایت” نیز می تواند در برخی موارد کارساز باشد، اما ممکن است با تنظیم دستی فوکوس شانس بیشتری داشته باشید. پس از به دست آوردن فوکوس، مطمئن شوید که فوکوس خودکار را خاموش کرده اید تا دوربین دوباره تلاشی برای فوکوس نکند. بدیهی است که پس از به دست آوردن فوکوس، حلقه زوم خود را لمس نکنید، زیرا فوکوس معمولاً باید برای هر فاصله کانونی تنظیم شود.

3.4) تمرین، تمرین و تمرین!

لازم نیست در اینجا چیز زیادی بگویم – فقط تا آنجا که می توانید تمرین کنید و در کوتاه ترین زمان بهتر خواهید شد. عکاسی در نور کم بسیار سرگرم کننده است و قطعا باید در شرایط نوری مختلف با دوربین خود بازی کرده و با آن آزمایش کنید. اگر یاد بگیرید که چگونه در نور کم عکس بگیرید، این فرصت را خواهید داشت که عکس های شگفت انگیزی بگیرید.

اگر در حرفه عکاسی و فیلمبرداری مشغول به فعالیت هستید قطعاً برای این که بتوانید عکس های حرفه ای و بی نظیر خلق کنید و بهترین نوع فیلمبرداری را تجربه کنید نیاز به دوربین‌های باکیفیت و مجهز برای عکاسی و فیلمبرداری دارید. اگر میخواهید بهترین دوربین عکاسی و فیلمبرداری، پهپاد فیلمبرداری، گیمبال دوربین،گیمبال موبایل و هر نوع تجهیزات آتلیه را با بهترین کیفیت و قیمت خریداری کنید به دیدبرتر سربزنید.

دسته بندی مجله عکاسی دیدبرتر
اشتراک گذاری
نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

ورود به سایت